Szeroko rozumiana oświata polonijna jest częścią składową edukacji narodowej. „Istnieje bardzo ścisły związek między jakością i organizacją systemu edukacji narodowej w kraju i za granicą. Jest to sprzężenie zwrotne. Jaki jest poziom edukacji w kraju, taki z grubsza biorąc, mamy poziom edukacji i jakości nauczania poza jego granicami” – mówił 14 kwietnia w POSK-u profesor Adam Koseski z Akademii Humanistycznej im. A. Gieysztora w Pułtusku podczas konferencji „Szkolnictwo polskie w Wielkiej Brytanii i Republice Irlandii 1939-2011". W jakim duchu uczyć i wychowywać? Przywiązania do korzeni i tradycji, tożsamości chrześcijańskiej i narodowej, czy w duchu dążenia ku uniformizacji, gdzie coraz głośniej próbuje się nam sugerować, że nawet przywiązanie do własnej płci może być groźnym stereotypem?

Na specjalnym zebraniu członków Ogniska Polskiego, 27 maja, zostanie omówiona kwestia sprzedaży budynku przy 55 Princes Gate. Omówiona, lub przegłosowana, bo taką, uzasadnioną obawę, wyrażają ludzie, którzy opowiadają się przeciw zanikowi narodowej spuścizny wolnych Polaków.

Zadano sobie to fundamentalne pytanie na londyńskim spotkaniu z Szymonem Hołownią, katolickim dziennikarzem i publicystą, laureatem wielu prestiżowych nagród m.in. „Grand Press”, „Ostre Pióro”, czy „Wiktorów”.

„Szkolnictwo polskie w Wielkiej Brytanii i Republice Irlandii 1939-2011” to hasło całodniowej konferencji, którą zorganizował w POSK-u 14 kwietnia Polski Uniwersytet na Obczyźnie. Była to bardzo dobra i potrzebna inicjatywa. Przyniosła wprawdzie więcej pytań, niż odpowiedzi, ale utwierdziła nas w przekonaniu, że bez aktywnego udziału rodziców i polskiego państwa, dziesiątki tysięcy rodzących się na Wyspach polskich dzieci grozi koszmar życia bez korzeni i własnej tożsamości.

Agnieszka i Edyta poznały się kilka lat temu na jednej z popularnych wśród mam „play group”. Spotykały się kilka razy w tygodniu, spędzając czas na rozmowach o wspólnych zainteresowaniach i doglądaniu swoich pociech podczas zabawy.

Chciałem państwu dziś przybliżyć trochę polskiej historii związanej oczywiście z gotowaniem, a konkretnie z pierwszymi publikacjami przepisów, na które można się jeszcze natknąć.

Ostatni film Małgośki Szumowskiej oddycha feminizmem, niechże więc oglądają go mężczyźni, a może należałoby im go pokazywać za karę? A niechby się raz, a porządnie, zawstydzili.